tanzimat münevveri

- hacut çok sinirleniyorum bazen.

- bira iç.

- ne alakasi var lan?

- iyi gelir bira. iç.

- sen içiyor musun lan?

- hayir, ben çay demledim ama içen biri olsa da içerdim yani. 

- çaydanlik mi aldin?

- evet.

- kaça aldin lan?

- 14 yuro verdim.

- iyi vermissin. 

- semaver alayim dedim ama yuh kadar pahaliydi.

- lan sen tek kisi yasiyorsun, semaveri ne yapacaksin?

- ne bileyim, oyle bir ozendim ama sonra vazgectim zaten.

- bu kahveyi azaltiyorum ayaklari çok degistiriyor seni.

- ya bir sus. soyle bakalim neye sinirlendigini.

- oglum ben neden, ne zaman sarhos olundugunda aranacak adam oldum insanlarin gozunde?

- insanlar?

- insan iste.

- insanlarmis. lan ne artistlik yapiyorsun? sarhos olup seni mi aradi?

- evet. daha dogrusu çakirkeyif olmus.

- ki buyuk ihtimalle çakirkeyif bile degil ama ayikken seni aradim demeye cesaret edemediginden çakirkeyifim yalani uyduruyor.

- o da olabilir tabii.

- yani belki de insanlarin sarhos oldugunda aradigi adam degilsindir.

- belki de ama bunu dogrulama ihtimalimiz yok.

- yani ihtimal uzerinden sinirlendim, sen de sinirimin mantiksizligi uzerinde duracagina insan gibi konus diyorsun.

- evet.

- valla hacut, oncelikle dun yedigin hurmalar bugun gotunu tirmalar tabii.

- bak konuyu yine basura getireceksen aman diyeyim.

- yok o bahsi baska zaman acariz.

- e, ne hurmasi?

- lan biz kafamiz guzel olunca insanlari aramiyor muyduk?

- ha, o yuzden diyorsun yani.

- yok ama ne saçma bir sey yapiyormusuz lan biz.

- çok saçma hem de ya. lan paramiza yazik.

- ayrica sen askere gidiyorum falan diye van’a kahvalti etmeye cagiriyordun lan milleti.

- van kahvaltisi cok iyidir ama.

- gidip de ettin mi?

- hayir.

- e, nereden biliyorsun?

- çanakkale’de bir van kahvaltisi etmistim, cok iyiydi.

- çanakkale’de çok guzel yer lan. neyse, birak simdi onu. ne dedi arayip?

- beni cok ozlemis.

- ne guzel iste lan, nesine sinirleniyorsun bunun?

- hacut ozluyorsa gelsin.

- tam adamina soyledin ha!

- harbi lan, saçma oldu.

- yok oglum saçmaligindan degil de, yani sen de o kadar zaman ozledin, kaç defa gittin ki kadinin yanina?

- aramadim da ama.

- e, iyi bok yedin. sen aramadigin için bugun gelemiyor olmasin sakin.

- bak onu iyi dedin ha.

- iyi dedim tabii.

- e ne yapayim ben?

- oncelikle sinirlenme. aradiginda insan gibi konus. dinle azicik. ne hissediyorsan da soyle. kaybedecek cok bir seyin varmis gibi gorunmuyor bu cenahtan.

- zaten zincirlerimizden baska kaybedecek neyimiz var ki hacut?

- neyimiz var?

- ben de onu diyorum, neyimiz var?

- kaybettin degil mi lan zincirleri?

- sorma ya gecen gun bisikleti çalmislar, zincir de onunla beraber gitmis.

- simdi sen dusun o zaman.

- oyleyse varim degil mi?

- var misin?

- yoksun.

- var misin?

- yoksun.

- bir daha soyle.

- ben de seniii.

- haydi git tras olup yat kurumsal kimlik, yarin daha bir dolu risk olceceksin.

- pazartesi yarin, cok risk olmaz, iki üç gibi bir risk çikar en fazla.

- mart dönemi çok yogun diyorlar, dogru mu?

- bir mart, bir de ramazan çok riskli oluyor.

- aslinda simdiden olcmeye baslasan, gunu gunune ölçsen mart’ta rahat edersin.

- tabii, zaten kafali cocugum ama hiç çalismiyorum. derste cok konusuyorum. çan mi çaliyor orada?

- evet.

- katedralden mi geliyor o ses oraya kadar?

- hayir, daha yakinda bir tane daha kilise var ya, oradan.

- onu bunu birak da, çanlar kimin için çaliyor hacut?

- inci küpeli kiz için herhalde.